Świetlica w Strumianach, gm. Stargard, nosi teraz imię im. Joanny i Jana Kulmów.
W sobotę, 5 lipca, w Strumianach, odbyło się uroczyste nadanie imienia Joanny i Jana Kulmów świetlicy wiejskiej.
–To symboliczny gest, który uhonorował dwoje niezwykłych ludzi, którzy przez ponad 35 lat tworzyli w tej miejscowości wyjątkową przestrzeń dla sztuki, młodzieży i lokalnej wspólnoty – informuje gmina Stargard.
W sobotę odsłonięto tablicę pamiątkową z nowym imieniem świetlicy oraz mural wykonany przez studentów Akademii Sztuki w Szczecinie. Uroczystości towarzyszyła podniosła atmosfera, pełna ciepłych wspomnień, wzruszeń i artystycznych występów.
Joanna Kulmowa, poetka, pisarka i autorka sztuk scenicznych oraz Jan Kulma, filozof, reżyser teatralny i telewizyjny, współtwórca Warszawskiej Opery Kameralnej – byli nie tylko wybitnymi postaciami świata kultury, ale również osobami głęboko zaangażowanymi w życie lokalnej społeczności. Mieszkali w Strumianach w latach 1961–1996. Po przeprowadzce do Warszawy ofiarowali Bibliotece Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego pamiątki (obrazy, zabytkowe meble, książki), wykorzystane przy stworzeniu tzw. Sali Strumiańskiej, będącej miejscem spotkań autorskich, promocji książek, wydarzeń kulturalnych.
– Dla ludzi robili wszystko, pomagali każdemu, kto potrzebował pomocy – wspominał podczas uroczystości ich przyjaciel i mieszkaniec Strumian, Ryszard Witusiewicz.
Kulmowie stworzyli w swoim domu w Strumianach przestrzeń pełną życzliwości, otwartości i inspiracji. Miejsce to przez lata odwiedzały kolejne pokolenia młodych, utalentowanych osób; artystów, muzyków, aktorów. To właśnie oni stworzyli tzw. „Rodzinę Strumiańską”, nieformalną wspólnotę, która do dziś kultywuje pamięć o Joannie i Janie Kulmach.
– Wielkim marzeniem Kulmów było, by w Strumianach powstała świetlica i to marzenie się spełniło – podkreślał sołtys Strumian, Krzysztof Jezierski.
Joanna Kulmowa zmarła 17 czerwca 2018 roku. Została pochowana na Cmentarzu Wolskim w Warszawie.
W uroczystości uczestniczyli liczni przedstawiciele Rodziny Strumiańskiej” w tym m.in. śpiewaczka operowa Alicja Węgorzewska, która z ogromnym wzruszeniem wspominała swoje pierwsze spotkanie z Kulmami.
– Miałam wielkie szczęście trafić tu jako 15-letnia dziewczyna – mówiła artystka. – Spotkałam niesamowitych ludzi tak wcześnie na swojej życiowej drodze. Kiedy tu wracam, czuję ogromne wzruszenie.
Publiczność miała przyjemność wysłuchać występu Alicji Węgorzewskiej.
Sekretarz rodziny Kulmów, prof. Urszula Chęcińska z Uniwersytetu Szczecińskiego, przybliżyła sylwetki patronów świetlicy, ich twórczość oraz ich niezwykłe związki z regionem.
Organizatorami wydarzenia byli: mieszkańcom sołectwa i okolic, KGW Strumiany
KGW Małkocin, sołtys Strumian Krzysztof Jezierski.
Źródło Wikipedia:
Joanna Kulmowa jako poetka debiutowała w 1952, ogłosiła kilka tomów wierszy, m.in. Fatum na zakręcie (1957), Boże umieranie (1962), Cykuta i Jonasz, czyli nasza epoka (1967), Trefnisiem będąc (1978), Wiersze wybrane (1988). Jej wiersze są zmienne w nastroju, oprócz liryzmu i refleksji zawierają elementy dowcipu i groteski, chętnie odwołują się do świata wyobraźni i humoru. Joanna Kulmowa jest także autorką utworów scenicznych, librett operowych, cyklu psalmów responsoryjnych, słuchowisk radiowych. Znaczącą część jej twórczości stanowią utwory adresowane do młodych odbiorców. Wydała tomiki wierszy dla dzieci, m.in. Śpiew lasu (1967), Wiersze dla Kai (1970), Zasypianki (1972), Krześlaki z rozwianą grzywą (1978), Niebo nad miastem (1986), Zagubione światełko (1990). Kierowana do dzieci poezja poetki odznacza się połączeniem humoru i głębokiego liryzmu. Autorka chętnie stosuje eksperymenty słowne, odwołuje się do świata dziecięcych przeżyć i wyobraźni. Zachowując własny, charakterystyczny styl nadaje wierszom postać refleksyjnej i lirycznej zadumy nad światem
Fot. Waldemar Jaszczak, oprac. (w)
Kulmowie kochali Strumiany, a mieszkańcy Strumian kochali i nadal kochają Kulmów
Krzysztof Jezierski
sołtys Strumian
"Postaw nam kawę i dodaj energii do dalszego tworzenia" 🚀
